Misafir çocuğu gibiydinGeldin dağıttın gittinBen her gün kokunu öperdimYazıp sustuğum sendin You were like a child of guestYou came up, messed up and went.I used to kiss your smellYou were the one who I wrote down and kept quiet. Gönül almayı bilmeyene ömür emanet edilmezKaderin izin vermediğine şansın gücü yetmez The life can not be
Loading
Tüm Etiketlenen Yazılar emrah karaduman
Kâğıt kesiğinden daha çok, çok acıtır,Hemen geçmez öyle vicdanın iziAklımda ne varsa, dilimde hepsiSanım herkesten önce arazi It hurts more than a paper cutThe trace of conscience doesn’t fade away instantlyWhatever on my mind, I say it directlyMy reputation arrive there before everyone Kulağımda sayısız cevapsız çınlama,Biri beni mi anıyor, seviyorum sanıyorKöprüleri yakalı, kaldırıp kenara
Devamını Oku
293
