**”ZİKİR-İ CİHANİ” (EVrensel Anma)** Âvâzen dünyâyı tuttu ey dünyâ-yı bıççegiyem Namın dünyayı aldı, ey çocukluğumun dünyası Pür kerdî rûz u şebem ez fikret bîrûn nemîyem Doldurdun gece gündüzümü, fikrinden dışarı çıkamam Hüseyn der dilim dâre rîşe Hüseyin kalbimde kök salıyor Hüseyn ki tekrârî nemîşe Hüseyin asla tekrarlanmaz / eskimez Hüseyn ol aşk-ı mûndegâre Hüseyin o



